Wytwarzanie płytek

Płytki ceramiczne to stały element wystroju większości łazienek i kuchni. Mało kto zdaje sobie sprawę w jaki sposób i z jakich składników wytwarzane są różnobarwne kafelki. Tymczasem jest to bardzo skomplikowany i często czasochłonny proces. Glazurę o grubości od kilku do kilkunastu milimetrów produkuje się z wykorzystaniem gliny, talku i piasku oraz dodatków mineralnych, które uszlachetniają powłokę a nadto dodają jej właściwego pigmentu. Składniki połączone z niewielką ilością wody poddawane są procesom prasowania bądź odwrotnie – ciągnienia. Tak przygotowane trafiają do pieca rozgrzanego do temperatury ponad 1000 stopni Celsjusza, gdzie wypalane są nawet przez 30 godzin. Na końcu płytki są malowane i dekorowane. Co ciekawe, mimo postępu technologicznego proces produkcji glazury pozostaje zbliżony do tego sprzed kilkuset lat. W podobny sposób wytwarzane były płytki w okresie średniowiecza, a być nawet i wcześniej. O trwałości tego materiału najlepiej świadczy liczba zabytków, w których na ścianach i podłogach do naszych czasów zachowała się oryginalna ceramika. W odróżnieniu od współcześnie produkowanych, płytki sprzed wieków zdobione były ręcznie, przez co trudno znaleźć dwie identyczne.

Ceramiczna sztuka

Ceramika od wieków uznawana jest za jeden z najlepszych budulców do wznoszenia domów i zabudowań. Wystarczy spojrzeć na zabytkowe średniowieczne katedry, a nawet starsze o kilkaset lat rzymskie akwedukty, by przekonać się o trwałości tego budulca. Niestety klasyczne cegły ceramiczne mają też swoje wady, wśród których na pierwszy plan wysuwa się ich duża przenikalność cieplna. Od dawien dawna budowniczy i projektanci zmuszani byli stosować dodatkowe warstwy izolacyjne służące do ochrony przed chłodem. Nowoczesne technologie pozwoliły znacząco zredukować problem słabej termoizolacji materiałów ceramicznych w budownictwie. Współczesne pustaki poryzowane uznawane są za jedno z najbardziej oszczędnych energetycznie rozwiązań, w oparciu o które wznosić można jednowarstwowe ściany budynków. Ich specyficzna budowa, z dużą ilością mikropęknięć wypełnionych przez powietrze a także skomplikowanym wzorem wewnętrznego profilu, gwarantuje ochronę cieplną. Tego rodzaju budulec nie tylko zabezpiecza przed nadmiernym ubytkiem ciepła w okresie zimowym, ale także chroni mikroklimat domu w czasie letnich upałów. Rozwiązanie to jest szczególnie korzystne dla osób, które chcą ograniczyć koszty ogrzewania/klimatyzowania budynku.

Wodan

W mitologii germańskiej Wodan, znany także pod imionami Wotan, Wuotan lub Woden, był bogiem wojny i jednocześnie mistrzem magii. Stanowił odpowiednik skandynawskiego Odyna (według niektórych źródeł mógł być on jego protoplastą), od którego zapożyczył na przykład dwa wilki, z jakimi przedstawiali go artyści. Był uznawany także za patrona rolników, poetów i mędrców.Czciciele Wodana uważali, że ma on moc decydowania o zwycięstwie w bitwach, ale także leczenia lub zsyłania chorób. Modlili się do niego prosząc między innymi, by pomógł w gojeniu się ran odniesionych w walce („kość do kości, krew do krwi, ciało do ciała”). Co ciekawe, starożytni Rzymianie uznawali Wodana za osobliwą postać Merkurego, a więc boga handlu. Anglosasi posługiwali się imieniem bóstwa o nieco innej pisowni – Woden. Posłużyło on za człon słowa „wednesday”, które dziś oznacza środę, a dawniej dzień handlowy. Podobne zapożyczenia znaleźć można w języku duńskim i norweskim. Mitologiczny germański bóg wojny współcześnie traktowany jest bardzo użytkowo. Pod taką nazwą funkcjonuje m.in. ogólnopolska sieć składów budowlanych a także ośrodek wypoczynkowy na Mazurach, zlokalizowany w miejscowości „Zgon”.